വിരസമായ വർത്തമാന കാലത്തോട്..!

വിരസമായ ലോകമാണിത്.മടുപ്പിന്റെ മനുഷ്യർ അലഞ്ഞ് തിരിയുന്ന ഗോളം.എവിടെയും താളം പിഴച്ച നടത്തകൾ.രാവും പകലും ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ വിരസത സകലരെയും കാർന്ന് തിന്നുന്നു.
ഹേയ് വിരസനായ മനുഷ്യാ,ഈ ഭൂമി എത്ര സുന്ദരമാണെന്ന് നീ ചിന്തിക്കാത്തത് എന്താണ്?ഇപ്പോൾ നീ ഒന്ന് കൺതുറന്ന് നോക്കൂ..മരങ്ങൾ,പൂക്കൾ, പക്ഷികൾ,ചിത്രശലഭങ്ങൾ,ആർക്കും കീഴടങ്ങാത്ത ആകാശം,പുഴകൾ,സമുദ്രം അങ്ങനെയങ്ങനെ..വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇതിലും മനോഹരമായിരുന്നു ഇവയുടെ ഭൂതകാലം.നീ അവയൊന്നും ആസ്വദിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ അവയുടെയെല്ലാം വിനാശത്തിലൂടെ വിരസത കൊയ്യാൻ തിടുക്കപ്പെട്ടു.
പ്രഭാതവും രാത്രിയും രണ്ട് മായജാലങ്ങളത്രെ..!അരുണകിരണങ്ങളുടെ വരവോടെ പൂക്കളെയും പക്ഷികളെയും തുടങ്ങി മനോഹരമായ സകലതിനെയും കാണിച്ചുതരുന്ന വിസ്മയമാണ് പകൽ.അനന്തമായ ആകാശത്തിൽ,നിലാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ,നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന അത്ഭുതം രാത്രിയുടെ മാത്രം സത്യമാണ്.
മടുക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ മന്ത്രം പിറുപിറുക്കുന്ന നിന്നോട് സഹതാപത്തോടെ ഒന്നുകൂടി പറയട്ടെ.. ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഇതൊന്നും ആസ്വാദ്യകരമല്ലെങ്കിൽ തയ്യാറെടുക്കാം മരണമില്ലാത്ത പൂക്കൾക്ക് മണമില്ലാത്ത,പ്രകൃതിയിലെ സർവ്വചരാചരങ്ങൾക്കും ഗീതം പകരുന്ന പക്ഷികൾ മിണ്ടാത്ത,ഒഴുകിത്തീരാത്ത പുഴകൾ നീ കൊതിച്ച മണ്ണാകുന്ന,നിന്നെ രസിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആകാശം നിനക്ക് ചൂടാവുന്ന,ആനന്ദമേകുന്ന ഒന്നുമില്ലാത്ത ഈ ഗോളത്തിന്റെ ഭാവിയെ വരവേൽക്കാൻ..!

ബാല്യത്തിന്റെ സ്മാരകങ്ങൾ

ബാല്യത്തിലെ മുറിവുകൾക്ക് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പച്ചയുടെ ഓർമ്മകളാണ്. മുറിവുകളിൽ ഒഴുകി വേദനയുടെ കഥ കേട്ട ആ പച്ചപ്പിന് ആദ്യസൗഹൃദങ്ങളുടെ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു.തല തെറിച്ച കാലത്തിന്റെ മുറിവുകളിലെ രക്തത്തെ തുടച്ചുകളഞ്ഞ തിരിച്ചറിവിന്റെ അടയാളങ്ങൾ..!